Het model voor vraagstukgericht werken

"Wat Frank kenmerkt in zijn begeleiding is dat hij open is (zonder oordeel is (of lijkt te zijn)), goed luistert en indien nodig de aanpak ook weer bijstelt. Door zijn opstelling durven mensen zich kwetsbaar op te stellen.”

“We willen een zelfsturende organisatie worden en daar heb je zelfsturende medewerkers voor nodig. Met Action Learning willen we vanuit de gezamenlijkheid de dilemma’s die we ervaren binnen het werk gezamenlijk oplossen. Action Learning is dan een mooie methodiek om met elkaar goed in gesprek te gaan, de onderstroom en de bovenstroom met elkaar laten communiceren.”

“De eerste paar keren kostte het veel moeite, maar op het moment dat je het door hebt kom je heel snel in het goede gesprek en is het ook gewoon leuk om te doen. Het leert medewerkers om een probleem niet één dimensionaal, maar vanuit zoveel mogelijk verschillende perspectieven aan te vliegen. Dit is dé manier om direct het goede gesprek te voeren.”

Frank is sinds begin 2025 betrokken bij onze organisatie. Tijdens inspirerende sessies met alle teams heeft hij ons laten ervaren dat het bij een vraagstuk niet gaat om het direct vinden van de oplossing. De oplossing is vaak het relatief eenvoudige eindresultaat van een zorgvuldig en helder in kaart gebracht vraagstuk. Frank creëert deze helderheid door de teams te trainen in het open, oordeelvrij, nieuwsgierig en oprecht stellen van vragen. Hierdoor ontstaat een gesprek waarin ruimte is voor inzicht, reflectie en eigenaarschap. De energie en ervaring die Frank inbrengt, samen met zijn heldere terugkoppelingen en krachtige interventies, zorgt ervoor dat teams zich blijven ontwikkelen en telkens een stap verder komen in hun samenwerking en aanpak van vraagstukken.

In de praktijkbegeleiding van Frank bij Amaliazorg nam hij ons serieus als coach in ontwikkeling. Frank stemt van tevoren prettig af welke vorm van coaching we prettig vinden tijdens een Action Learning sessie, waarbij er een goede balans is tussen enerzijds zelf de sessie begeleiden en anderzijds hulp krijgen wanneer we vastliepen. Dit hielp om voor onszelf als coach te leren, in het bijzonder om het proces van vraagstukgericht werken goed te begeleiden en om de beeldvorming scherp te krijgen tot het echte, daadwerkelijke probleem. Tijdens het nabespreken van de sessies, kon hij op een respectvolle manier feedback teruggeven. Dit nodigde ons uit om zelf te reflecteren op ons eigen handelen. Hierdoor zijn de interventies van vraagstukgericht werken steeds meer eigen geworden en zijn we ons ook bewuster geworden van hoe we het leerproces bij de groep kunnen laten. Onze rol als coach heeft hierdoor steeds meer vorm gekregen.